Januari 2026 l Boxmeer

Vele winkeliers en (horeca)ondernemers kennen Jeannette Schröter wel. Al heel wat jaren doet ze schouwingen, waarbij ze kijkt naar hoe toegankelijk de zaak nou écht is. Want, op papier voldoet een winkelpand misschien aan alle toegankelijkheidseisen, de praktijk valt soms vies tegen. Zo zijn soms gangpaden geblokkeerd door dozen, vormen straatborden een obstakel of kan een kartonnen display ervoor zorgen dat een scootmobiel een draai niet kan maken.
Jeannette benadrukt dat “iedereen, ook mensen met een hulpmiddel, het recht heeft zelfstandig mee te doen in de samenleving”. Dat betekent dus dat hulp vragen aan voorbijgangers of mede-klanten eigenlijk niet nodig zou moeten zijn.

Dat verschil tussen toegankelijkheid op papier en in werkelijkheid leidt ook regelmatig tot gevoelens van frustratie en onbegrip. “We voelen ons niet altijd serieus genomen.”, verklaart de Boxmeerse rolstoelgebruikster. Ze geeft bijvoorbeeld aan dat de samenwerking met gemeente Land van Cuijk “niet altijd soepel verloopt”. Ze vertelt dat voor de schouwing van gebouwen vaak bedrijven van buitenaf worden ingeschakeld om te bepalen hoe toegankelijk iets is. “Waarom niet luisteren naar ervaringsdeskundigen die zelf dagelijks met deze obstakels te maken hebben? Wij bewijzen al jaren dat wij professioneel werken en ook dat wij mee kunnen denken vanaf de eerste bouwtekening.”

Dat tij lijkt wel te keren, want het platform wordt wel steeds vaker betrokken én serieus genomen bij projecten. Als voorbeeld noemt Jeannette het Schilderspad in Boxmeer. “Wij hebben ons niet bemoeid met het wel of niet afsluiten. Daar hebben we puur gekeken naar of het toegankelijk is. Daar ervoeren we een fantastische samenwerking met de gemeente. Wel moest ik ze zélf benaderen, maar naderhand dachten ze wel ‘dit moeten we vaker doen’.” Goede voornemens dus!

De inrichting van de openbare ruimte is sowieso een onderdeel waar nog veel stappen in te zetten zijn. Dat vindt ook Carin van de Lockand, secretaris van het platform. Samen met Jeannette pleit zij ervoor niet alleen bepaalde verkeersknelpunten veiliger te maken, maar ook dat de trottoirs beter toegankelijk zijn voor mensen met een mobiliteitshulpmiddel. “Als dat niet is en er moet worden uitgeweken naar de straat, voelt dat vaak ook als een hinder voor het verkeer.”

Eenvoudig gezegd draait het allemaal om bewustwording. Het platform weet dat ze meer naar buiten moet treden om te laten zien wat ze allemaal doet voor anders mobiele mensen. Zo worden de mensen die geen gebruik maken van een hulpmiddel zich weer beter bewust van welke problemen anderen soms ervaren. Precies daarom geven Jeannette en Carin ook voorlichtingen. "Wat onze aanpak bijzonder maakt, is dat we mensen ook de kans geven om het zelf te ervaren, door bijvoorbeeld een stukje in een rolstoel te rijden, of door geblinddoekt een situatie te beleven die aansluit bij hun eigen werkomgeving of organisatie. Door het zelf te ervaren, merk je pas echt wat toegankelijkheid betekent.”
Het platform is weleens uitgenodigd op scholen, en ook ambtenaren hebben gedurende de Week van de Toegankelijkheid in oktober al eens ervaren hoe het is om minder mobiel te leven. Maar, Jeannette en Carin benadrukken dat zo'n voorlichting beschikbaar is voor iedereen die zijn of haar (werk)omgeving toegankelijker wil maken.

Het platform heeft nog heel veel meer ijzers in het vuur, bedoeld om haar bekendheid te verbeteren maar vooral om de toegankelijkheid voor iedereen naar een hoger niveau te tillen. Want, dat blijft natuurlijk het hoofddoel. Jeannette: Idealiter zouden we dit niet hoeven te doen. Dat het platform helemaal opgegeven kan worden omdat alles perfect toegankelijk is en iedereen écht mee kan doen.” Maar, zij en Carin zien ook in dat dit een utopie is. Een goed voornemen, waar iedere dag voor gestreden moet worden.

Dit allemaal doen wij met een heel team van toegwijde vrijwilligers van het Platform

Heeft u zelf een interessant bericht, belangrijke informatie of weet u van een verrassende ontwikkeling over toegankelijkheid en inclusie: tip ons!